میکرواینجکشن (ICSI) یکی از روش های موثر برای درمان ناباروری است که امروزه برای زوجینی که داوطلب درمان هایی در این زمینه باشند، انجام می شود. با این حال قبل از اقدام به انجام این روش باید از آن اطلاع کامل داشته و درباره آن بیشتر بدانیم. در ادامه این مطلب با ما همراه باشید تا علاوه بر معرفی روش میکرواینجکشن با انجام این عمل و هر آنچه باید درباره آن بدانید، آشنا شوید.
با میکرواینجکشن (ICSI) بیشتر آشنا شویم
میکرواینجکشن یا تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی (ICSI)، یکی از روش های کمک به باروری (ART) است که برای درمان مشکلات ناباروری و کمک به فرآیند لقاح آزمایشگاهی (IVF) استفاده می شود. این عمل یک روش آزمایشگاهی پیشرفته است که امکان تزریق مستقیم یک سلول اسپرم را به تخمک با هدف دستیابی به لقاح و متعاقبا افزایش شانس رشد موفقیت آمیز جنین فراهم می کند. ICSI در زیر یک میکروسکوپ قوی انجام شده، که یک سوزن شیشه ای کوچک که به آن میکروپیپت گفته می شود دارد که از آن برای برداشتن یک اسپرم سالم از یک نمونه اسپرم مرد استفاده می شود. میکرواینجکشن (ICSI) انقلابی در درمان ناباروری ایجاد کرده و میزان موفقیت روش IVF را به میزان قابل توجهی افزایش داده است. این امر زوج هایی که برای باردار شدن به طور طبیعی با چالش هایی روبرو هستند را امیدوار می کند.
میکرواینجکشن چطور انجام می شود؟

در این قسمت به صورت دقیق و مرحله به مرحله بررسی خواهیم کرد که مایکرواینجکشن (ICSI) چطور انجام می شود:
مرحله 1: جمع آوری و آماده سازی اسپرم
اولین مرحله در فرآیند میکرواینجکشن (ICSI) جمع آوری اسپرم از مرد است. اگر تعداد و تحرک اسپرم مرد نرمال باشد، نمونه منی گرفته می شود. سپس مایع منی برای جداسازی متحرک ترین و زنده ترین اسپرم برای روش میکرواینجکشن در فرآیندی پردازش می شود. با این حال، در موارد ناباروری شدید یا زمانی که اسپرم در مایع منی وجود ندارد، ممکن است از تکنیک های بازیابی اسپرم مانند آسپیراسیون اسپرم بیضه (TESA) یا استخراج اسپرم بیضه (TESE) برای به دست آوردن مستقیم اسپرم از بیضه ها استفاده شود.
مرحله 2: بازیابی تخمک
به طور همزمان، زن تحت تحریک بیش از حد تخمدان کنترل شده قرار می گیرد، فرآیندی که شامل تجویز داروهای هورمونی برای تحریک تخمدان ها برای تولید چندین تخمک بالغ است. مانیتورینگ اولتراسوند برای تعیین زمان بهینه برای بازیابی تخمک استفاده می شود. سپس یک سوزن از طریق دیواره واژن به داخل تخمدان ها هدایت می شود تا تخمک ها را تحت آرام بخش یا بیهوشی خفیف جمع آوری کند.
مرحله 3: آماده سازی تخمک
تخمک های بازیابی شده به دقت زیر میکروسکوپ بررسی می شوند و بهترین ها برای تزریق میکروسکوپی انتخاب خواهند شد. این تخمک ها در محیط کشت مخصوصی قرار میگیرند که محیط طبیعی دستگاه تناسلی را بازسازی میکند، ماندگاری خود را حفظ کرده و اطمینان حاصل میکند که در مرحله مناسب برای تزریق هستند.
مرحله 4: تزریق اسپرم
با استفاده از میکرومنیپولاتور، از یک میکروسوزن برای بی حرکت کردن و برداشتن یک اسپرم تک و متحرک از نمونه آماده شده استفاده می شود. تخمک با یک پیپت نگهدارنده ثابت می شود و میکروسوزن با اسپرم انتخاب شده با دقت از طریق غشای خارجی تخمک (zona pellucida) وارد سیتوپلاسم آن می شود. جنین شناس باید این مرحله را با دقت بسیار زیاد انجام دهد تا به تخمک آسیبی نرسد.
مرحله 5: بررسی لقاح
پس از تزریق تمام تخمک های انتخاب شده، آن ها به مدت 16-20 ساعت دوباره در انکوباتور قرار می گیرند تا امکان لقاح فراهم شود. در این دوره، ماده ژنتیکی اسپرم تزریق شده با مواد ژنتیکی تخمک ترکیب می شود. روز بعد، جنین شناس تخمک ها را زیر میکروسکوپ بررسی می کند تا لقاح را ببیند. وجود دو پیش هسته – یکی از تخمک و دیگری از اسپرم – نشان دهنده لقاح موفق است.
مرحله 6: کشت و انتخاب جنین
تخمک های بارور شده که اکنون جنین نامیده می شوند، برای چند روز دیگر در آزمایشگاه کشت می شوند. در این مدت، جنین ها تحت تقسیم سلولی قرار می گیرند و بیشتر رشد می کنند. جنین شناسان به دقت رشد جنین ها را زیر نظر دارند و زنده ترین و امیدوارکننده ترین آن ها را برای انتقال انتخاب می کنند. معیارهای انتخاب ممکن است عواملی مانند تعداد سلول ها، تقارن سلولی و عدم وجود ناهنجاری های ژنتیکی باشد.
مرحله 7: انتقال جنین
به طور معمول، پس از 3 تا 5 روز از کشت، جنین های با بهترین کیفیت برای انتقال به رحم زن انتخاب می شوند. تعداد جنین های منتقل شده معمولا برای به حداقل رساندن خطر حاملگی های چندقلویی محدود است و در عین حال شانس خوبی برای لانه گزینی و بارداری موفق وجود دارد. انتقال یک روش نسبتا ساده است که در آن یک کاتتر نازک از طریق دهانه رحم وارد رحم می شود و جنین های انتخاب شده به آرامی در رحم قرار می گیرند.
مرحله 8: تست بارداری و پیگیری
حدود دو هفته پس از انتقال جنین، آزمایش بارداری برای تعیین مایکرواینجکشن موفق انجام می شود. در صورت موفقیت آمیز بودن، زن در اوایل بارداری از نزدیک تحت نظر قرار می گیرد تا از پیشرفت مداوم بارداری اطمینان حاصل شود.
تفاوت icsi و ivf چیست؟

بعد از اینکه با میکرواینجکشن (ICSI) آشنا شدیم و دانستیم که این روش ممکن است در خلال ivf انجام شود، این امکان وجود دارد که تفاوت icsi و ivf برای بسیاری از افراد سوال باشد. درواقع IVF یکی از شناخته شده ترین فناوری های کمک باروری است. این روش شامل تحریک تخمدان های زن با داروهای هورمونی برای تولید چندین تخمک است.
هنگامی که تخمک ها بالغ شدند، با استفاده از یک روش جراحی جزئی از تخمدان ها خارج می شوند. در آزمایشگاه، تخمک ها و اسپرم ها در یک ظرف پتری ترکیب می شوند، که لقاح در آن به طور طبیعی انجام خواهد شد. تخمک های بارور شده (جنین) برای چند روز کشت شده و سپس یک یا چند مورد از سالم ترین جنین ها به رحم زن منتقل می شوند. در صورت نیاز، هر جنین زنده اضافی را می توان برای تلاش های آینده منجمد کرد. IVF برای عوامل مختلف ناباروری مانند انسداد لوله فالوپ، آندومتریوز، ناباروری غیرقابل توضیح و ناباروری با عامل مردانه مناسب است، تا زمانی که تخمک های سالم به اندازه کافی وجود داشته باشند.
حال مهم ترین فرق آی وی اف با میکرو اینجکشن در نحوه لقاح آن ها است. در IVF، تخمک و اسپرم در یک ظرف ترکیب می شوند و لقاح به طور طبیعی اتفاق می افتد. در مقابل، ICSI شامل تزریق دستی یک اسپرم منفرد به تخمک است.
از سوی دیگر، ICSI به طور خاص برای مشکلات ناباروری نشان طراحی شده است و اطمینان حاصل می کند که حتی چند اسپرم زنده برای لقاح کافی است. پس در روش آی وی اف در صورتی که لقاح به صورت طبیعی انجام نشود می توان از درمان ناباروری با مایکرواینجکشن استفاده کرد.
از چه وسیله ای برای انتقال جنین در icsi و ivf استفاده می شود؟
کاتتر انتقال جنین یک وسیله پزشکی است که در فناوری های کمک باروری (ART) برای تسهیل انتقال جنین به داخل رحم زن در طی لقاح آزمایشگاهی (IVF) یا میکرواینجکشن (ICSI) استفاده می شود. کاتتر یک لوله نازک و قابل انعطاف است که از مواد پزشکی مانند پلی اتیلن یا پلی اورتان ساخته شده است. این دستگاه به صورتی طراحی شده است که برای جنین که بسیار حساس است مضر نباشد.
جنین شناس جنین های انتخاب شده را در کاتتر بارگذاری می کند و سپس در محل مورد نظر داخل رحم قرار می دهد. کاتتر باید به اندازه کافی منعطف باشد تا از طریق کانال دهانه رحم به آرامی حرکت کند و در عین حال ثبات در طول فرآیند انتقال را حفظ کند. علاوه بر این، باید امکان قرارگیری آسان و دقیق جنین ها در داخل حفره رحم را فراهم کند.
هزینه میکرواینجکشن به چه صورت محاسبه می شود؟
هزینه میکرواینجکشن، یا تزریق اسپرم به داخل سیتوپلاسم تحت تأثیر عوامل مختلفی است که به هزینه های کلی این روش بستگی دارد. هزینه ICSI می تواند بسته به کشور، منطقه یا حتی کلینیک خاصی که در آن عمل انجام می شود، بسیار متفاوت باشد. کشورهای توسعه یافته معمولا به دلیل تفاوت در زیرساخت های مراقبت های بهداشتی، هزینه های سربار و الزامات نظارتی، هزینه های بالاتری نسبت به کشورهای در حال توسعه دارند. کلینیک ها یا مراکز معروف باروری با نرخ موفقیت بالا تمایل دارند هزینه بیشتری برای خدمات خود دریافت کنند. شهرت کادر پزشکی، به ویژه متخصص غدد تولید مثل و جنین شناس، می تواند بر هزینه تاثیر بگذارد.
هم چنین هزینه ICSI ممکن است سایر خدمات مرتبط مانند ارزیابی باروری، مشاوره، سونوگرافی، داروهای هورمونی، و انجماد جنین یا اسپرم را نیز شامل شود. البته هزینه کلی به تعداد سیکل های ICSI مورد نیاز برای رسیدن به بارداری موفق بستگی دارد. برخی از زوج ها ممکن است به تلاش های متعدد نیاز داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است در اولین چرخه خود موفق شوند.
در برخی کشورها، بیمه نامه های درمانی ممکن است تا حدی یا به طور کامل درمان های ناباروری از جمله ICSI را پوشش دهد. با این حال، پوشش می تواند محدود باشد و همه طرح های بیمه شامل درمان های باروری نمی شوند.
آیا میکرواینجکشن با اسپرم ضعیف امکان پذیر است؟
در حالی که ICSI انقلابی در درمان ناباروری ایجاد کرده است، سوالاتی در مورد اثربخشی استفاده از اسپرم ضعیف در این روش مطرح می شود. موفقیت میکرواینجکشن تا حد زیادی به کیفیت اسپرم انتخابی و مهارت جنین شناس انجام دهنده این روش بستگی دارد. اسپرمهای ضعیف، مانند آن هایی که تحرک کم یا آسیب DNA دارند، ممکن است پتانسیل لقاح را کاهش دهند که می تواند میزان موفقیت کلی این روش را کاهش دهد.
با این حال پیشرفت در تکنیک های ART نشان داده است که میکرواینجکشن هنوز هم می تواند در موارد خاص با اسپرم ضعیف موفقیت آمیز باشد. به عنوان مثال، در موارد ناباروری شدید با فاکتور مردانه، که IVF معمولی مکررا شکست خورده است، میکرواینجکشن ممکن است تنها گزینه مناسب باشد. علاوه بر این، هنگامی که با سایر تکنیک های پیشرفته – مانند تجزیه و تحلیل قطعه قطعه شدن DNA – اسپرم یا انتخاب اسپرم با استفاده از تجهیزات تخصصی ترکیب می شود، شانس موفقیت با اسپرم ضعیف ممکن است بهبود یابد. علیرغم مزایای بالقوه، توجه به پیامدهای اخلاقی استفاده از اسپرم ضعیف در میکرواینجکشن ضروری است. برخی استدلال می کنند که اگر اسپرم ضعیف حامل ناهنجاری های ژنتیکی باشد، استفاده از آن در میکرواینجکشن ممکن است منجر به افزایش خطر انتقال این نقایص ژنتیکی به فرزندان شود. غربالگری و مشاوره ژنتیکی جامع در این شرایط برای اطمینان از تصمیم گیری آگاهانه زوجین بسیار مهم است.
انتخاب بهترین کاتتر انتقال جنین

کاتتر انتقال جنین یکی از مهم ترین ابزارها یا وسیله هایی است که در برای میکرواینجکشن (ICSI) و روش مکمل آن یعنی ivf نیاز است. به همین دلیل باید یک نوع مناسب و با کیفیت از آن خریداری شود. زیرا موفقیت آمیز بودن مایکرواینجکشن و ایجاد بارداری بسیار به نحوه قرار دادن عالی آن در رحم بستگی دارد.
شرکت بهراد رویش رویان یکی از بهترین تولید کنندگان این محصول است. شما می توانید بهترین کاتتر انتقال جنین را از این تولیدی خریداری کرده و بهترین انتقال جنین را نیز با آن انجام دهید. این شرکت یک وب سایت نیز دارد که با مراجعه به آن امکان مشاهده محصولات و مشخصات آن ها وجود دارد. شما می توانید با مراجعه به این وب سایت هم از محصولات آگاه شوید و هم از قیمت های به روز اطلاع داشته باشید. هم چنین امکان مشاوره نیز برای شما فراهم شده است.
سخن پایانی
میکرواینجکشن (ICSI) یکی از روش های درمان ناباروری است که به عنوان کمک برای دیگر روش ها نیز استفاده می شود. این روش در ivf زمانی که لقاح به صورت طبیعی انجام نشود نیز انجام خواهد شد. مایکرواینجکشن (ICSI) تحولی در درمان ناباروری ایجاد کرده است که باعث ایجاد امیدواری برای بسیاری از زوجین می شود.
