فیبروم یک تومور خوش خیم غیر سرطانی است که از رشد غیر طبیعی بافت عضلانی رحم تشکیل شده است که به آنها میوم نیز می گویند. فیبروم ها در رحم و یا دیواره رحم قرار می گیرند و باعث تغییر شکل و اندازه رحم و دهانه رحم می شوند. در 20 تا 30 درصد از زنان که در سن بارداری هستند مبتلا به فیبروم یافت می شود.
تقریبا 5 تا 10 درصد زنان نابارور فیبروم دارند. در این مقاله علل بوجود آمدن میوم و ارتباط میوم و ناباروری را مورد بررسی قرار داده ایم.
علت میوم رحم چیست؟
با اینکه علت بوجود آمدن میوم های رحمی به طور دقیق مشخص نشده است اما طبق مطالعات انجام شده و تجربیات برخی از عوامل همچون ژنتیک، تغییرات هورمونی، شرایط محیطی، تغییرات ژنتیکی و یا همه این موارد با هم بر ایجاد فیبروم ها اثر می گذارد. علت میوم رحم به شرح زیر است:
- مقدار استروژن در بوجود آمدن میوم تأثیر دارد. افزایش میزان استروژن و پروژسترون در سن باروری ممکن است موجب بوجود آمدن میوم باشد. میوم ها در دوران بارداری تمایل به تورم دارند. همچنین قرص های ضد سرطان که دارای استروژن هستند، ممکن است باعث بزرگ شدن این تومورها شوند. زمانی که مقدار استروژن کاهش یابد به عنوان مثال در دوران یائسگی، فیبروم کوچک می شود.
- یکی دیگر از عوامل فیبروم رحم وراثت است. اگر کسی از نزدیکان فیبروم داشته باشد احتمال ابتلا به آن در شما هم افزایش می یابد.
- همچنین مصرف گوشت قرمز، الکل و کافئین احتمال ابتلا به فیبروم را افزایش می دهد. و مصرف میوه و سبزیجات باعث کاهش آن می شود.
- برخی از نژادها مخصوصا زنان آمریکایی-آفریقایی بیش از دیگران مبتلا به فیبروم می شوند.
- قاعدگی زودهنگام یکی دیگر از عواملی است که ابتلا به میوم را بیشتر می کند.
- تغییرات ژنتیکی موجب رشد میوم می شود.
- چاقی و فشار خون بالا باعث رشد فیبروم می شود.
انواع فیبروم میوم
میوم ها انواع مختلفی دارند که طبقه بندی آن ها به محل قرارگیریشان در رحم بستگی دارد. به طور کلی میوم ها به سه دسته تقسیم می شوند:
فیبروم های اینترامورال
در ابتدا تمام میوم ها به صورت میوم اینترامورال هستند و در ادامه و به مرور زمان به گونه های دیگر تبدیل می شوند. این نوع فیبروم در قسمت داخلی رحم ایجاد می شود و تا زمان وخیم نشدن توده بدون علامت می باشد. فیبروم های اینترامورال ممکن است به دلیل بزرگ بودن بر روی رحم و لگن اثر می گذارند و با علائمی مانند: احساس فشار و درد در ناحیه رحم و خونریزی های رحمی همراه باشد. این فیبروم ممکن است باعث سقط جنین و ناباروری شود.
فیبروم های ساب موکوزال
فیبروم ساب موکوزال از دیگر فیبروم هایی است که در قسمت داخل حفره رحم ایجاد می شود. این فیبروم باعث افزایش خونریزی در زمان قاعدگی می شود، زیرا رگ های خونی داخل میوم پاره می شوند. این میوم موجب سقط و ناباروری و زایمان زودرس می شود.
فیبروم ساب سروزال
این میوم در داخل حفره شکمی و یا لگن رشد می کند، میوم ساب سروزال ابعاد مختلفی دارد. آن ها می توانند قبل از بروز علائم بزرگ شوند. علائم فیبروم ساب سروزال عبارت است از:
رابطه ی جنسی دردناک، خونریزی شدید که منجر به کم خونی و خستگی و ضعف می شود. احساس درد در ناحیه لگنی، قاعدگی های شدید و طولانی، دفع ادرار مکرر، همچنین اگر میوم عفونی شود ممکن است باعث درد، خونریزی و یا خروج ترشحات از واژن گردد.
علت میوم ساب سروزال چیست؟ همانطور که قبلا گفتیم علت بوجود آمدن میوم ها هنوز مشخص نشده است اما برخی از عوامل مانند سن، نژاد، ژنتیک، چاقی، تغذیه و سبک زندگی بر بوجود آمدن این مشکل اثر دارد.
درمان میوم اینترامورال چیست؟
درمان میوم ها به سن، تمایل به بارداری، شدت علائم، وجود کم خونی، فقر آهن و اندازه و محل فیبروم بستگی دارد.
درمان دارویی
درمان دارویی فقط می تواند به برطرف شدن علائم کمک کند ولی از رشد فیبروم جلوگیری نمی کند. برای کاهش خونریزی رحم قرص های ضد بارداری تجویز می شود.گاهی برای کوچک کردن فیبروم های رحمی مصرف دارو های کابرگولین، یولی پریستال استات، دانازول توصیه می شود. هورمون لوتئینی نیز باعث کاهش هورمون استروژن می شود و همین امر از وخیم شدن میوم ها جلوگیری می کند. مصرف این داروها به دلیل عوارضی که دارند بیشتر از 6 ماه توصیه نمی شود. استفاده می شود. روش دارویی بیشتر به افرادی که نزدیک سن یائسگی هستند پیشنهاد می شود به امید آنکه در یائسگی میوم ها پسرفت کنند. باید توجه داشته باشید فیبروم های رحمی باید تحت نظر پزشک مورد بررسی و ارزیابی قرار بگیرد زیرا ممکن است دوباره فیبروم ها رشد کنند.
درمان جراحی
با توجه به وضعیت بیمار درمان جراحی انجام می گیرد، در صورت تشخیص پزشک، می توان با انجام جراحی توده فیبروم را از طریق جراحی خارج کرد.
نزدیکی توده های فیبروم به بافت رحم، این جراحی را بسیار حساس کرده است. اگر اندازه میوم برای عمل بسیار بزرگ باشد بافت رحم باید در چندین لایه بخیه بخورد، زیرا در زمان بارداریبه دلیل فشار ناشی از بارداری، احتمال پاره شدن بافت رحم وجود دارد. بنابراین بهتر است چندین لایه بخیه بخورد تا رحم به حالت اول برگردد.
چه کسانی میوم ساب موکوزال میگیرند؟
یکی از بیماری های رایج در بین زنان فیبروم است. فیبروم ها معمولا از سن 30 تا 50 سالگی در خانم ها بوجود می آیند. اما در زنان آفریقایی- آمریکایی شایع تر است. همچنین افرادی که کمبود ویتامین D دارند بیشتر به میوم مبتلا می شوند. احتمال ابتلا به میوم در زنان چاق نیز ممکن است بیشتر باشد، زیرا چاقی باعث افزایش سطح هورمون استروژن می شود. زنانی که بچه دارند کمتر به فیبروم مبتلا می شوند.
آیا میوم اینترامورال خطرناکه؟
خیلی از افراد ممکن است فیبروم و یا میوم داشته باشند و هیچ وقت از وجود آن آگاه نشوند. این توده ها خوش خیم هستند و تنها یک دهم درصد احتمال بدخیمی دارند. فیبروم رحم در بیشتر مواقع به راحتی درمان می شود. تا زمانی که فیبروم علائمی نداشته باشد نیازی به درمان هم ندارد. بهتر است برای کنترل میوم هرچند وقت یکبار سونوگرافی انجام دهیم.
میوم های رحمی و ارتباطش با ناباروری
فیبروم های رحمی گاهی منجر به اختلال در باروری می شوند. میوم ها به دلایلی که در ادامه گفته ایم باعث کاهش باروری می شوند:
- به دلیل وجود فیبروم شکل دهانه ی رحم تغییر می کند و این امر بر ورود اسپرم اثر منفی می گذارد.
- تغییر شکل رحم موجب ایجاد اختلال در جایگزینی جنین می شود.
- انسداد لوله های رحمی توسط فیبروم
- فیبروم ها بر اندازه دهانه رحم اثر می گذارند و سایز رحم کوچکتر می کنند.
- به دلیل وجود فیبروم ها جریان خون در حفره رحم تحت تأثیر قرار می گیرد و در این حالت جایگزینی جنین به دیواره رحم کاهش می یابد.
بهراد رویش رویان
در این مقاله درمورد میوم، انواع آن و رابطه میوم با ناباروری را به طور کامل توضیح داده ایم. در صورت مشاهده ی علائم میوم حتما به پزشک مراجعه کنید.
امروزه با پیشرفت علم می توان گفت مشکل ناباروری به طور جدی وجود ندارد و با روش های کمک باروری مانند آی یو آی و آی وی اف می توان ناباروری را درمان کرد. شرکت بهراد رویش رویان تجهیزات پزشکی مصرفی در حوزه ناباروری مانند کاتتر انتقال جنین، نیدل پانکچر، کاتترIUI و… را در بالاترین کیفیت تولید می کند. شما می توانید از طریق شماره های درج شده در سایت با مشاوران بهراد رویش رویان تماس بگیرید.